من در سال ۲۰۲۱ و هم‌زمان با دوران کرونا مهاجرت کردم. به‌دلیل آشنا نبودن با زبان ایتالیایی و نداشتن اطلاعات کافی درباره فرایندهای اداری، با مشکلات متعددی مواجه شدم.

شاید مشکل اصلی، کمبود اطلاعات نبود؛ بلکه اطلاعات نادرستی بود که دهان‌به‌دهان منتقل می‌شد و گسترش پیدا می‌کرد.

در تمام این سال‌ها، نه از روی علاقه، بلکه از روی اجبار، مجبور شدم درباره فرایندهای مختلف مطالعه کنم؛ فقط برای اینکه بتوانم مسیر درستی برای آینده خودم انتخاب کنم.

پنج سال شاید زمان زیادی به نظر نرسد، اما برای کسی که بخش بزرگی از زندگی‌اش را صرف این موضوع کرده، مدت کوتاهی نیست.

از روی خوش‌شانسی یا شاید هم بدشانسی، با شرکت‌های مختلفی در این حوزه‌ها همکاری کردم؛ شرکتی که با شهرداری کار می‌کرد، شرکتی که در یک مناقصه برای آژانس درآمدهای ایتالیا (Agenzia delle Entrate)2 شرکت کرده بود و مدارک شرکت‌ها را اتوماسیون می‌کرد، و چند مجموعه خدمات مالی و اداری (CAF)3 که برای خودکارسازی فرایندهای کسب‌وکارشان، ناچار بودم پرونده‌ها و مراحل مختلف اداری را یاد بگیرم.

در چهار سالی که مشغول به کار بودم، مجبور شدم فرایندهای اداری (Pratiche)4 زیادی را یاد بگیرم و هنوز هم این یادگیری ادامه دارد؛ چون با تغییر قوانین، رویه‌ها و مراحل اداری نیز تغییر می‌کنند.

در این مسیر، خودم هم با مشکلات فراوانی روبه‌رو شدم؛ مشکلاتی که ایتالیایی‌ها به آن‌ها «چرخه باطل» یا (Circolo vizioso)⁵ می‌گویند و در شرایط دشوارتر، از آن با عنوان «هزارتوی بوروکراتیک» یا (Un labirinto burocratico)⁶ یاد می‌کنند.

گاهی اشتباه یک مسئول یا کارمند، همین هزارتو را به یک کوچه بن‌بست تبدیل می‌کند و پس از آن، کارمندان شروع به پاس دادن مسئولیت به یکدیگر می‌کنند.

گاهی چند ماه می‌گذرد و شما خودتان را در بن‌بستی می‌بینید که چهار دیوار آن به بلندی دیوار چین است. هرچقدر هم فریاد می‌زنید، کسی اهمیتی نمی‌دهد؛ شاید چون ساعت کاری تمام شده است یا تعطیلات تابستانی از فردا شروع می‌شود.

در نتیجه، مجبور می‌شوید در همان بن‌بست بمانید تا شاید پس از تعطیلات، یک کارمند باتجربه دلش به حالتان بسوزد، طنابی پایین بیندازد و شما را نجات دهد.

من تجربه‌های تلخ زیادی از چنین موقعیت‌هایی دارم.

گاهی با خودم فکر می‌کردم کاش کسی زودتر به من می‌گفت که اگر به‌جای مسیر A، مسیر B را انتخاب می‌کردم، من هم حالا در تعطیلات تابستانی کنار ساحل قدم می‌زدم و استراحت می‌کردم، نه اینکه درگیر یک پرونده اداری بی‌پایان باشم.